Aslen Azerbaycan Türkü olan Yavuz Bülent Bakiler'in aile büyükleri Azerbaycan'ın Karabağ bölgesinden Sivas'a göçmüştü. Yavuz Bülent Bakiler de 23 Nisan 1936 tarihinde Sivas'ta doğdu. İlk ve ortaöğrenimini Sivas, Gaziantep ve Malatya'da tamamlayan Bakiler, 1960 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesinden mezun oldu. Liseden mezun olduğu 1953 yılında Türk Sanatı dergisinde çıkan ilk şiirinin ardından şiirleri mahallî dergi ve gazetelerde yayımlandı. İsmi, Hisar dergisi şairleri arasında yer aldı. Uzun süre Tercüman ve Türkiye gazetelerinde köşe yazıları yazdı.
Yalnızlık, (1962), Duvak, (1971), Seninle, (1986), Harman, (2003), Bir Gün Baksam ki Gelmişsin, Gözlerin İstanbul oluyor birden şiir kitaplarını çıkartan Bakiler, gezi notlarından oluşan Üsküp'ten Kosova'ya (1979) ve Türkistan Türkistan (1986) kitaplarını yazdı. Oldukça üretken bir yazar olan Yavuz Bülent Bakiler, Şiirimizde Ana (1976), Tabuları Yıkmak, Sivas'a Şiir (1973), Âşık Veysel (1986), Elçibey, Mehmet Akif'te Çağdaş Türkiye İdeali (1990), Sözün Doğrusu 1-2 (2002), Sevgi Mektupları, Gidenlerin Ardından ve Arif Nihat Asya İhtişamı incelemelerini okuyucularla buluşturdu.
Yavuz Bülent Bakileri'in Unutamadıklarım, Gönlümdekiler ve Ötekiler ve Hatırladıklarım adlı üç tane de anılarını yazdığı kitabı bulunuyordu.
2022 yılında Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülünü kazanmıştı. Bakiler ayrıca 2022 yılında Türkiye Yazarlar Birliği tarafından üstün hizmet ödülüne layık görüldü.
Türk-İslam camiasının başısağolsun, Allah cc rahmet eylesin, mekanı cennet olsun, ailesine ve sevenlerine Sabr-ı cemil diliyoruz.
ANADOLU
Ben Anadoluyum...
Yıllar yılı susuz kaldım, yıllar yılı aç...
Şükrederek, kalktığım sofralarımda
Ya soğan ekmek olur, yahut bulamaç.
Hastalarım ölüm yataklarında
Ne doktor yüzü gördüm, ne ilaç.
Zaman zaman nankör çıktı büyütüp okuttuğum,
Gölge vermedi çok kere diktiğim ağaç...
Devlet denince hep vergi geldi aklıma
Jandarma deyince kırbaç...
En gümrah ırmaklarım boşuna akıp gitti
Üç beş adım ötesinde toprağım vardı kıraç.
Gittim, yiğitçe döğüştüm gazâ meydanlarında
Ne tak-ı zaferler istedim, ne taç...
Savaşta çiğnetmedim hilâli düşmanlara
Barışta düştü üstüme gölge gölge haç...
Yolsuz, okulsuz köylerim, kasabalarım hâlâ
Alın terine muhtaç...
Ben Anadoluyum, acılı, mahzun;
Bende bitmez tükenmez dert kulaç kulaç...
